Müzisyen İnek Sırma

19 ayı bitirmemizle birlikte Erdemde tek başına oyun oynama konusunda önemli bir değişim oldu, oyun oynarken sürekli birilerini isteyen çocuk gitti, yerine özellkle arabaları ve legoaları ile bir süreliğine de olsa başkasını aramadan oynayan bir çocuk geldi.. Bu değişim 19 ayı bitirmemizle birlikte gerçekleşti. Gerçi bu değişimde biraz benim de onu yalnız oynamaya yöneltmemin etkisi olabilir diye düşünüyorum.. Sürekli evde olunca hele de söz konusu olan benim gibi çocuğuyla birlikte evde zaman geçirmeyi özlemiş bir anneyse bir anda kendinizi her saate ayrı bir aktivite koymuşken buluyorsunuz. Ve yaklaşık üç ay sonra bir anda bir silkinme ihtiyacı duyuyorsunuz, iki çocuklu bir annenin  pişmanlık sözleri aklınızın köşesine yer ediyor. "İkinci çocuğum olduğunda farkettim ki oğluma hep tek çocuk olarak kalcakmış gibi davranmışım." 

- Erdemin müzik aletlerine ilgisi devam ediyor, bikaç ay önceki sayılara olan ilgimizin yerini gitarlar, kemanlar aldı. Böylece "Müzisyen İnek Sırma" da Erdemin deyişiyle "sıma" en sevdiğimiz kitaplar listesinde üst sıralara yükseldi. Kitabı  bloglardaki tavsiyeler üzerine Türkiyeden almıştım, ilk bakışta Erdem için biraz fazla uzun buldum, kaldı ki üzerinde 3-7 yaş yazıyordu... Yine de buraya getirdiğim kitaplar arasındaydı, diğer kitapları okurken sırma hep geri planda kalıyordu, birde bir baktık ki birden ilgi çekenler arasına girdi.

- "Baba gitti."  "Abi gitti."  fiili de olan iki kelimeli cümlelerimizden  gieçen posta yazmayı unutmuşum, her söylediğimizi tekara devam eden bıcırın bilinçli sözcükleri de  aynı hızla artmaya devam ediyor yemek, havvu (havlu), manyo (banyo), muffak (mutfak), oda (kendi odası), tepsi, tamam, ahdopot (ahtopot), sapka (şapka) ve en güzeli de atta giderken "hadi hadi", bundan sonra artık yazamam herhalde...

- Bu ara favori tekerlememiz de "huuu huu komşu komşu oğlun geldi mi"... Tekerleme  bitince "bi daha" "bi daha" diyerek söylettiriyor. 

Havalar soğudu ama kah yağmur kah güneş idare ediyoruz... Oğlumla babamız yokken de gezmekten geri kalmıyoruz...