30. Ay...

Yine yazmayalı çok olduu... Tatildi, dönüşüydü, düğündü, babamızın İngiltere hazırlıkları derken nerdeyse 31. ayımızı bitircez ama daha çok beklediğimiz 2,5 yaşımızı yazmamışız... 19 Eylül 2012'de 2,5 yaşımızı bitirdik nihayet...İki resim arasındaki faktan da anlaşılacağı üzere artık bebek değil abiyiz... 

 

 

 Eylül ayı yoğun geçti, bir hafta İzmirdeydik, amcamızı evlendirdik, bir hafta da Çeşmedeydik...

Tatil güzeldi, Erdem deniz krenarında uyuduğunda biz de dinlendik, deniz biraz soğuktu, Erdem "biraz soğuk anne" diyince çok durmuyoduk ama neyseki hasta olmadan geldik...

 

Babamızı İngiltereye gönderdik, Erdem babasının kalan oyuncaklarını getireceğini söyleyerek, babasının geleceği günü bekliyor... Geçen gün babasıyla görüntülü konuşurken, annne hadi kalk biletlerimizi alıp pegasusa binip babamın yanına gidelim gibi hemen anında olabiliceğini düşündüğü bir istekte bulundu.

 

 

Tatilden geleli üç hafta oldu, geldiğimiz hafta Erdemin okula gitmesi biraz zor oldu. Son 10 gündür daha iyiyiz ben biraz taktik değiştirdim. Artık o araba mı bu araba mı gidecek diye dil dökmüyorum, kreşin psikologu kesinlikle ikna etmeye çalışmamamızı, süreyi daha uzatmaya çalışacağını, ağlasada gitmiycem dese de biraz önce söyledim sen okula ben işe diyerek kararlılığımızı çocuğa çok net olarak göstermemiz gerektiğini söyledi. Ben de kararlıyım ve öyle olması gerektiğini biliyorum ama, onun tercihini yapmasını ve harekete geçmesini bekliyordum. Şimdi yine oyuncak götürüyoruz. Ancak, sabah ilk işim "gündüz oldu artık okul vakti annecim" diyerek sırada neyin olduğunu hatırlatmak oluyor. Kreşe giderken bizim için en büyük sorun şuan anneanne ve dedemizle birlikte olmamız ve babamızın burda olmayışı, yani oğluşun kullanacağı bahanesi çok. Okula gitmese evde onla ilgilenecek ve severek oynayacak iki kişi var.

 

Tam tatilden sonra artık iyiyiz, güzel gidiyoruz derken  hava değişimi ile birlikte bizim oğlan öksürmeye başladı, çok aşırı değil ama kuvvetli öküsürük, okulun doktoru boğazının kızarık olduğunu bir beta testi yaptırmamızı tavsiye etti. Biz de zaten 2,5 yaş kontrolü için ne zamandır gitmek istediğimiz bebeklik doktorumuz Tuncer Beye gittik. Boğazının kızarık olduğunu, ciğerlerinde bişey olmadığını, henüz antibiyotik kullanmaya da gerek olmadığını söyledi. Boyumuzu kilomuzu ölçtü, Erdemi çok büyümüş buldu.

2,5 yaşında; boyumuz 98 cm, kilomuz 15,6 kg.

 

NOT: Geçen hafta sonu iki yaş sendromu ile ilgili olarak Iraz Toros Suman'ın bir seminerine gittim, önemli özet öğretmen mi anne mi olduğunuza karar verin, siz çocuklarınızın öğretmeni değilsiniz sadece güçlü eşlik edicileri olun...