32. Ay...

Erdemim 19 Kasımda 32. ayını da bitirdi... Üç yaşımıza doğru yavaş yavaş yaklaşıyoruz.

             

 Bu ayda, artan ve değişen en büyük zorluk, uykuya geçme oldu.  Bebekliğinden bu zamana belli bir uyku düzeni olan oğlum, son bir aydır uyumadan önce okulda öğrendiği şarkılar, tekerlemeler vs. ne varsa onları söyleyerek uykusunu açma moduna giriyor. Sabah 07- 07:15 gibi kalkıyor. 08-08:15 okul için evden ayrılmış oluyoruz, okulda 11:30-12.00 gibi yemek yedikten sonra genelde 13:00 gibi uyuyorlar, 15.00'da kalkıp ikindi kahvaltılarını yapıyorlar. Öğlen saat üçte kalkan bizim oğlanın 6 saat ayakta kaldıktan sonra saat 21.00-21:30 gibi mızırdanmaları başlıyor yatağımıza gidiyoruz, kitaplarımızı seçiyoruz, kreşe ilk başladığımız zamanlarda iki veya üçüncü kitabın sonunda yorgunluktan uyuya kalıyordu. Ancak, kreş temposuna da alışınca, şimdi uyumamız 22:00-22:30'u buluyor. Ve en son ninimizi söylüyoruz ama bu yatak faslı bir saati buluyor. Benim için yorucu oluyor, çünkü işin kötüsü benim de uykum geliyor ve kendimle ilgili çok fazla birşey yapamadan saat 23.00 gibi de ben yatıyorum. Hafta sonu dahil düzenimiz genelde böyle, tabi hafta sonları evde öğlen uykusuna okulda olduğu gibi saat birde yatmıyor beyefendi, özellikle cumartesi günleri uyumadan önce dışarı çıkıyoruz, dışarıda gezerken arabasında uyuyakalıyor, evdekinden daha kolay bir uyuma süreci oluyor.
 

Bu ayda, nisbeten daha kolaylaşan şey, Erdemin okula gitme süreci oldu. Erdemin "bugün tatil mi" vızırdanmaları yerini "anne bugün siyah mı kırmızı mı" ya bıraktı. Her sabah kalkınca takvimimizi kaydırıp bu gün hangi ay ve hangi gün olduğunu söylemek alışkanlık haline geldi.  Siyahlar hafta içi günleri kırmızılar tatil günlerini oluşturuyor.

 

Giderek büyüyor, soruları, hatırlatmaları bitmiyor. Bu ayki güzel bir değişiklik de resime olan ilgisindeki artış, daha çok  ilgileniyor, bi şeyler çizmeye çalışıyor. Çamaşır makinesi ve araba çizmeye çalıştıklarından.

 

Kilo 16,6, boy 100 cmi geçti. Boyu biraz ilerde gidiyor. İştah konusunda çok kötü değil, ancak çok iyi olduğu da söylenemez. Masa dışında yenmeyeceği, masadan hep beraber kalkılması gerektiği uyulması gereken kurallar arasında olsa da bizimki çorbasını içiyor, yemeğini yarıya kadar yiyor ve doydum diyerek kalkmaya çalışyor. Kalanına ben devam ettirmeye çalışıyorum. 

 

Geceleri uyanınca "annnne süt" alışkanlığımız devam ediyor, gece süt içmesini istemiyordum ama ne yazık ki alıştı ve bu çocuklar bir kere alışmaya görsün. Ancak karnı iyice tok yattığında gece uyanmayabiliyor.

Tuvalet alışkanlığımızda bir değişikilik yok, çişte iyiyiz ama öbürü aynı.

Markalara, arabalara ve kelimelere ilgisi artarak devam ediyor. Hoplama, zıplama, atlama, futbol ve basketbol oyunlarımızın olmazsa olmazları...